Birthdays : The Beginning

Impressie | -


Birthdays: The Beginning


Het is sinds tijden dat ik weer eens een game van Natsume in mijn handen heb gehad. In de Snes en N64 jaren was ik gek op dit bedrijf, eigenlijk maar om één reden : Harvest Moon. Deze liefde is echter voorbij sinds ze deze franchise om zeep hebben geholpen met trage gameplay, tering lange laadtijden, domme dialogen en een super cute uiterlijk waar zelfs de gemiddelde Brony zijn neus nog voor ophaalt. Toch zag ik in de PS-store een demo verschijnen van een door hen ontwikkelde game, die mij qua concept wel aansprak : Birthdays the beginning.

Het idee achter Birthdays is namelijk simpel : Je krijgt een kaal stukje wereld dat net aan haar ontwikkeling begint, en het is aan jou dit stukje grond daarin te ondersteunen. Het is dan ook een soort god-game waarbij jij de touwtjes binnen deze virtuele wereld in handen hebt.

Laat het nu net zo zijn dat ik een zwak heb voor games als deze. Want het zelf vormgeven aan een wereld en het creëren van leven spreekt mij altijd enorm aan. Toch is er tot op heden geen game in geslaagd dit concept echt goed neer te zetten. Spore heeft binnen dit genre ooit de meest ambitieuze poging gedaan, maar wist uiteindelijk absoluut niet te worden waar iedereen op gehoopt had. Birthays voelt dan ook aan als een nieuwe poging (al lijkt het niet zo ambitieus als Spore te gaan worden). De demo van Natsume's nieuwe game is kort, maar heeft mij wel een kleine impressie van het eindproduct kunnen geven.

Hoe werkt het?

De demo start met een leeg en plat wereldje dat je naar harte lust aan kunt passen. Dit doe je met behulp van een bijzonder mannetje in een rood superheldenpak (waarom ook niet), welke bezit over goddelijke krachten. Zo kan hij land optillen en laten zakken, waardoor dus spelendewijs te kiezen valt tussen een berglandschap of bijvoorbeeld een diepe zee. De keuzes die je maakt beïnvloeden niet alleen het landschap maar ook andere aspecten binnen jouw nieuwe wereld. Hierdoor creëer jij een bepaalde conditie die specifieke levensvormen lijkt te ontwikkelen. De demo suggereert daarmee dat niet iedereen dezelfde flora en fauna in zijn of haar wereld terug zal zien, maar dat dit dus wordt bepaald door de keuzes die een speler maakt.
Er zit vervolgens ook nog een versnellingsknop in de game, waardoor je de wereld letterlijk ziet ontwikkelen in een soort weinig indrukwekkende time-lapse. Uiteindelijk lijkt het de doelstelling om een mooie grote en levende wereld neer te zetten met haar eigen unieke eigenschappen.

Wat is tof?

Het is leuk om je wereld te zien ontwikkelen. Of ieders wereld ook daadwerkelijk zoveel zal verschillen is nog de vraag. Maar toch blijft het tof om te zien waar het naar toe gaat met je kleine lapje grond. Want welke levensvormen zullen zich gaan ontwikkelen en hoe gaan deze op elkaar reageren, leven ze vredig naast elkaar of zal een bepaalde soort domineren? Het is ook de vraag welke relatie flora en fauna met elkaar zullen hebben. Dus op zich genoeg interessante aspecten die ervoor zorgen dat je deze game verder wilt spelen. Helaas is de demo te kort om een goed beeld bij latere stadia te krijgen. Maar dat het spelen van de game een vrij grote verslavingsfactor met zich meebrengt sluit ik absoluut niet uit. De demo eindigde namelijk veel eerder dan mij lief was.

Het lijkt dan ook echt een spel te gaan worden voor mensen die kunnen genieten van het onderhouden en kijken naar creaties. Het geeft dan ook hetzelfde gevoel als bij het hebben van een aquarium of terrarium : Je creëert iets, en gaat er vervolgens gewoon even van genieten. Ik denk dan ook dat liefhebbers van Viva Piñata deze game prima kunnen waarderen.

Wat was minder positief?

Wat mij in ieder geval vanaf het begin tot einde stoorde was de tutorial. Dit is weer zo'n typische Natsume-game waarbij alles traag gaat en waarin veel te veel geluld wordt. Ik weet zeker dat ik praktisch alles in deze demo zonder tutorial had kunnen ontdekken. Sterker nog, ik had er meer voldoening uitgehaald wanneer ik dit op eigen houtje had mogen doen.

Ook het verhaal is absoluut overbodig en probeert deze game dieper te maken dan het is. Dit is een genre dat geen verhaal nodig heeft, jij creëert namelijk je eigen verhaal door deze game gewoon te spelen. Daarnaast snap ik niet waarom ik met een rode superheld moet spelen. Waarom hebben ze hem niet gewoon vervangen voor een normale cursor? Als ik rondzweef als een mislukte Power Ranger, dan haalt mij dit enigszins uit de ervaring. Ziet er niet uit man.

Waar de game weinig indruk weet te maken is binnen het audio/visuele gedeelte. Metname de grafishe stijl is gewoon erg simplistisch. Het voordeel hiervan is dat de game overzichtelijk oogt en daarmee het managen van je wereld eenvoudiger maakt. Anderzijds had ik de hele tijd het gevoel een oudere game of een port van een handheld te spelen. Bij een game van een indie-studio is dat acceptabel, maar een ontwikkelaar als Natsume heeft meer in huis.

Dan is er nog een klein probleempje dat misschien wat onbenullig klinkt, maar waar ik de ballen van snap. Je hebt namelijk de optie je eigen wereld via een first-person view te bekijken. Erg tof en dit juich ik altijd toe in games als deze. Want dit geeft je het gevoel je even echt in je eigen wereld te begeven. Maar waarom hebben ze in godsnaam links en rechts door elkaar gehaald? Inderdaad! Als ik naar links stuur gaat mijn camera naar rechts en vice versa. Laat ze dit alsjeblieft fixen want dit is gewoon knetter irritant, het went wel, maar mijn god...

Verder was de spelwereld in de demo veel en veel te klein. Al is dit minpunt wel te verwaarlozen, want als ik kijk ik naar ander beeldmateriaal (via koekel afbeeldingen), dan zie ik dat deze uiteindelijk lijkt uit te breiden. Toch hoop ik dat we straks enorme werelden neer kunnen zetten en niet met een ruimte gebrekkerig Sim City probleem komen te zitten.


De algemene indruk:

Top:

+ Tof om je eigen wereld te ontwerpen en te zien groeien.
+ Overzichtelijke graphics.
+ Aangebrachte veranderingen in de wereld hebben effect op andere aspecten.
+ Je wereld onderzoeken in first-person.
+ Spelers lijken een 'unieke' wereld neer te kunnen zetten.

Best kut:

- Typische Natsume langdradigheid.
- Overbodige verhaallijn en dito halfbakken Power Ranger.
- Grafische stijl ondermaats.
- First-person besturing ondoordacht
- Gaan werelden daadwerkelijk zoveel van elkaar verschillen?
- De naam van de game, het klinkt nu als een verjaardagssimulator voor mensen zonder vrienden.


Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.