EA Sports UFC review – Zag er nog nooit zo goed uit

Recensie | -

Met de UFC-licentie op zak neemt EA de eerste stappen in de octagon. De UFC-scepter is overgenomen van het inmiddels in faillissement getreden THQ. Daarmee ligt de lat direct hoog. De UFC Undisputed-games van THQ wisten met een stijgende lijn fans positief te verassen. Voor zijn next-gen debuut heeft EA de Ignite Engine uit de kast getrokken om de vechtsport mooier dan ooit op het scherm te toveren.

Dat EA de game van zijn studio EA Tiburon over heeft gedragen aan EA Canada is goed terug te zien. De ontwikkelaar van onder andere Fight Night Round 4 is er met vlag en wimpel in geslaagd de UFC-sterren levensecht na te maken. Het oog voor detail is hierbij verbluffend, met zichtbare zweetdruppels die gedurende het gevecht van de lichamen afdruipen en bloedende wondjes die openspringen na een goed geplaatste klap.

Grootheden als Jon “Bones” Jones en Anderson “The Spider” Silva zijn ook qua vechtstijl onmiskenbaar te herkennen. Zelfs de Nederlandse brigade, bestaande uit Overeem en Mousasi, zijn levensgetrouw in de game terug te vinden. Het aanbod aan verschillende vechters in UFC is sowieso omvangrijk, met pakweg honderd verschillende sporters om uit te kiezen. Een duizelingwekkend aantal voor een vechtgame, maar voor een sport met zoveel verschillende gewichtsklassen meer dan welkom. Vreemd is wel dat er een aantal grote namen, zoals bijvoorbeeld T.J. Dillashaw, in afwezigheid schitteren.

Ground and pound
Belangrijker dan het grote aanbod aan vechtersbazen is het gevechtssysteem. Net als de vechtsport zelf lijkt deze op het eerste gezicht erg complex. Laat je hierdoor echter niet uit het veld slaan, na het doorlopen van enige trainingen heb je de basis al vrij snel onder de knie. Omdat er geen levensbalk zichtbaar is, is het van belang op de juiste momenten aanvallen te blokkeren, jezelf goed te positioneren en zelf met combinaties aan te vallen. Al staand draait het met name om het juist balanceren van je uithoudingsvermogen en de kracht die je verbruikt. Op het juiste moment je tegenstander met een superman punch knock-out slaan geeft hierdoor een heerlijk gevoel. Niet alleen omdat je het juiste moment hebt gekozen, maar ook omdat de impact zichtbaar uitgebeeld wordt.

Naast het staand vechten is een ander essentieel onderdeel in UFC de grondgevechten. Na het succesvol neerhalen van je tegenstander verandert de game in een schaakspel waarin je de tegenstander moet pareren. Dit is nodig om een dominante positie op de grond te krijgen, of juist om uit een benarde positie te geraken. Ook het uitvoeren van submissions, waarbij je iemand door een juiste greep laat afkloppen, bestaat uit een directe tweestrijd met je tegenstander. Bij submissions verschijnt er een achthoekig figuur op het scherm, waarin de uitvoerende partij met de analoge stick moet zorgen dat de tegenstander de rand van het scherm meerdere malen niet kan bereiken met zijn analoge stick. Dit doe je door tijdig dezelfde kant op te bewegen met je stick. Weet je vijfmaal achter elkaar te voorkomen dat de andere vechter uit je greep ontsnap, dan is je submission succesvol en bevindt je tegenstander zich in een dodelijke greep. Dit is een interessant systeem wat helaas niet helemaal uit de verft komt.

Zo is het voor de verdedigende partij veel makkelijker om aan een submission te ontsnappen dan voor de uitvoerende partij om deze succesvol toe te passen. Met enkele simpele handelingen lukt het zelfs de meest amateuristische worstelaar om uit een greep van een ervaren jiujitsu meester, zoals bijvoorbeeld Barao, te ontsnappen. Ook het opstaan en verkrijgen van een dominante positie bij grondgevechten is kinderspel en gaat veel te makkelijk. Hierdoor is de beloning van het vechten op de grond te verwaarlozen en komen veel gevechten al staand ten einde door een goed geplaatste stoot of trap. In combinatie met enkele rare glitches zorgt dit ervoor dat het vechten bij een groot aantal partijen niet helemaal lekker verloopt.


The Ultimate Fighter
De game kent daarnaast ook cameraposities die achter de octagon blijven hangen, vreemde situaties waar je in clinches plotseling onderuit gaat en nog een tal van vergelijkbare eigenaardigheden. Erg storend is eveneens de haperende framerate die af en toe de kop op steekt. Met name de menu’s hebben hier veelvuldig last van, maar ook tijdens gevechten is de game hier regelmatig slachtoffer van. Dat dit ook tijdens cruciale momenten gebeurt is eigenlijk onvergeeflijk en een scenario waarin menig scheldwoord en controller de kamer doorvliegt is zeker niet uit te sluiten.

Jammer is dat de EA Sports UFC daarenboven ontsiert wordt door beperkte opties. De spelmodi bestaan uit standaard 1-tegen-1 gevechten, een onlinemodus, challenges die dienen als verkapte tutorial en een beschamende carrièremodus. Deze laatste geeft je de mogelijkheid om met een eigen personage jezelf een weg naar de top te vechten. Iets wat voor menig UFC-fanaat als muziek in de oren klinkt. Helaas is de carrièremodus niets meer dan een eindeloze herhaling van saaie menu’s, repetitieve trainingen en afgezaagde filmpjes waarin bekende gezichten uit de UFC je aanmoedigen. Uiteindelijk leidt dit je door het winnen van gevechten als amateur, via The Ultimate Fighter, naar een contract als UFC-vechter en naar de wereldtitel. Gedurende de carrière verdien je punten waarmee je jezelf sterker maakt, maar zelfs op Hard heb ik ieder gevecht met een K.O. gewonnen.

Gameface
Ben je van plan om jezelf via EA’s Gameface in UFC te importeren, wees dan gewaarschuwd. De game heeft er een handje van om je in-game personage door de gehaktmolen te halen en een personage te produceren waarbij het lijkt alsof je in een lachspiegel kijkt. Het handmatig in elkaar zetten van een vechtersbaas is daarnaast beperkt tot een handjevol opties die weinig tot de verbeelding doen spreken.


Een greep naar de wereldtitel en ongekende faam is gelukkig ook te behalen in de online multiplayer. Die steekt prima in elkaar en zorgt wél voor een echte uitdaging. Dit komt vooral omdat elk gevecht een stap dichter naar de virtuele titel is en de uitkomst al binnen 30 seconden bepaald kan zijn. Omdat beide partijen overgelaten zijn aan dezelfde beperkingen leidt dit vaak tot interessante en uiterst vermakelijke partijen waarbij je op het puntje van je stoel zit. De online multiplayer is dan ook waar EA Sports UFC uitblinkt, al moet gezegd worden dat het niveau van tegenstanders online enorm verschilt. Je speelt tegen iemand die precies weet wat hij doet, of je speelt tegen iemand die er de ballen verstand van heeft. Gelukkig is het ook leuk om af en toe iemand genadeloos de grond in te stampen.

Deze game is gespeeld op de PlayStation 4.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Met EA Sports UFC neemt Electronic Arts de eerste stappen in de Ultimate Fighting Championship. Als een nieuwkomer in de octagon laat de game flarden van potentie zien, maar weet het naast een karige carrièremodus en een vermakelijke onlinemodus weinig te bieden. De balans bij de grondgevechten zorgt ervoor dat deze te verwaarlozen is en de vele kleine bugs en framedrops staan de weergaloze visualisatie van de UFC sterren soms in de weg.

6
  • Vechters visueel schitterend
  • Online-modus werkt prima
  • Groundgame is ongebalanceerd
  • Ongeïnspireerde carrière-modus
  • Weinig opties
  • Framedrops

Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.